Dagboek van een dierenarts   September 2000

Vrijdag 29 september

Bijke is vandaag geopereerd aan een huidtumor op de flank. Meestal blijven de huisdieren na de operatie wel van de wond af. Echter sommige honden gaan direct na de operatie al likken aan de wond. Vaak proberen ze dan tegelijkertijd de hechtingen eruit te likken of te bijten. En dat is natuurlijk niet de bedoeling. Na een steriele operatie wordt er dan alsnog met de tong allerlei bacteriën  uit de hondenbek in de wond gelikt met als grootste risico: infecties.

 

 

Of anders springt de wond weer open omdat de hechtingen er door de hond zelf al voortijdig uitgegeten worden. Vandaar deze kap om dat te voorkomen. De hond een T shirt aandoen helpt vaak ook geweldig en is voor de hond veel comfortabeler. De hondenkraag inspireerde de Drachtster kunstenaar Anne Woudwijk tot het maken van een beeldje van een hond met een kap om. Dit beeld staat voor de praktijk op een sokkel.

 

Donderdag 28 september.

Saya is een gele Labrador Retriever van ca. 5 jaar. Zij heeft al jaren huidklachten met jeuk. Meestal beginnen de klachten in Juni en komen ze jaarlijks terug rond dezelfde tijd. Met name de oksels, liezen en oorschelpen worden rood en Saya krijgt veel jeuk. Door het likken en bijten ontstaan er soms huidinfecties. Ook onder de staart verschijnen vaak bultjes. Ook valt op dat op deze relatief onbehaarde plekken de huid zwart gepigmenteerd is. Normaliter hebben zelfs zwarte honden een witte huidskleur. Tevens schudt de Labrador gedurende deze periode extra met haar kop en heeft zij dan geregeld oorklachten. Ook voelt de vacht vettig aan. Zelfs na een wasbeurt voelt de vacht al weer binnen enkele dagen vettig aan. Bovendien verspreidt de vacht als die nat is een zurig-weeïge geur. Al deze verschijnselen passen bij het beeld van "Atopie". Dit is een contact-overgevoeligheid voor één of meer stoffen in de omgeving. Meestal is dat huisstof, huisstofmijt of menselijke huidschilfers. Maar het kan ook de kat of bepaalde planten zijn. Deze kwaal is niet te genezen, maar de verschijnselen (jeuk/vettige vacht) zijn meestal wel goed met medicijnen of injectiekuren te onderdrukken.

Om de diagnose te bevestigen wordt eerst een zgn. huidallergietest gedaan. Bij de patiënt wordt een stukje huid kaalgeschoren (meestal in de oksel). Daarna worden er op een 15 tal voorgemerkte plaatsen 0.1 ml van een vloeistof in de huid gespoten. Deze vloeistof bevat een extract bepaalde stoffen bevat waarvoor de hond mogelijk overgevoelig is. Na ca. 20 minuten wordt gekeken of als reactie op de toegediende stoffen misschien ook een rode plek of bult is ontstaan.

 

Dat laatste wijst op een allergische reactie. Bij Saya ontstond er o.a. op het 10e stipje een flinke bult. Helaas is dat op een foto minder goed te zien. Het flesje wat hierbij hoorde bevatte een extract van huisstofmijt. Daar was de teef dus overgevoelig voor. Huisstofmijten komen in elke huis voor. Ze gedijen het beste bij wat vochtig en warm weer. Vandaar dat de klachten vaak het heftigst zijn in de maanden Juli t/m September. V         
    >        <
    ^Zodra de kachel in huis weer aangaat, daalt de relatieve vochtigheid in huis en krijgt de huisstofmijt het moeilijker. (en de hond het dus makkelijker).

Aangezien Saya goed reageerde op de allergie onderdrukkende injecties en tabletten, is gekozen eerst hier mee verder te gaan. Mocht de hond hier onaanvaardbare bijwerkingen van krijgen gaan we "desensibiliseren". Zie hiervoor ook onder allergieën.

 

Woensdag 27 september.

Soms wordt een dierenarts geconfronteerd met wel heel bizarre zaken. Sammy is een kruising herder die graag door het bos rent. Alleen kwam hij nu in een wat vreemde staat uit het bos gelopen. De reu was kennelijk in volle vaart tegen een boom gelopen. Uit zijn linker flank stak een dik eind hout dat wel 20cm diep tot in zijn bil gespietst was. Op miraculeuze wijze was het stuk hout door de huid de flank binnen gedrongen, onderhuids opgeschoven en er bijna aan de achterkant van de bil weer uitgekomen. De stok had geen enkel vitaal deel geraakt en Sammy had ook nauwelijks gebloed. Dat het baasje flink geschrokken was spreekt bijna vanzelf. diepte van de stok
                          <---------------------------->-

 

 

De stok is operatief verwijderd. Waarna de holte gespoeld is en er een drain (siliconen slangetje) geplaatst werd. Dat laatste was om te voorkomen dat er infecties of wondvocht achterblijft in de door de stok gevormde wondholte. De hond is met antibiotica en pijnstillers schijnbaar onaangedaan weer naar huis gegaan.

Zaterdag 23 september

Vanmiddag was het heel mooi weer. Omdat ik door de drukte in de praktijk nauwelijks tijd had, is er van mijn hobby vliegen weinig terechtgekomen. Omdat je toch minimaal 10 uur per jaar achter de knuppel moet zitten om je brevet te houden (beter is meer uren), heb ik vandaag gebruik gemaakt van de gunstig gezinde weergoden. Even een rondje Eelde -Drachten Leeuwarden- Smilde en weer Eelde. Daarna nog even een paar zgn . Circuitjes met door-starts geoefend. (touch en go's), en die liepen ondanks de sterke zijwind als een trein.

Tevens even lekker bijgekletst met oude bekenden op de vliegclub NNAC. De techniek gaat verder. Inmiddels zijn 2 vliegtuigen (kisten in jargon) uitgerust met een zgn. GPS met ingebouwde radio en andere avionics. Het instrumentenpaneel zal velen bekend voorkomen uit MS Flightsimulator. Alleen die GPS (waarmee je altijd je positie, koers en snelheid kunt bepalen aan de hand van satellieten) die heeft zelfs de flightsimulator niet. Je kunt wel ook daar weer een simulator voor downloaden op de site van GARMIN.

Vrijdag 22 september

HD positie IHet maken van röntgenfoto's is een belangrijk onderdeel van het werk van een dierenarts. Door het maken van 2 standaard heupfoto's van honden die voor de fokkerij gebruikt worden, wordt geprobeerd te voorkomen dat er later toch puppies geboren worden die later de gevreesde heupafwijking HD gaan krijgen. Deze foto's moeten gemaakt worden op een leeftijd van ca. 1-2 jaar. Er zijn twee goede opnames nodig in een door de Hirschfeld Stichting voorgeschreven positie. Deze stichting beoordeeld de foto's die door dierenartsen worden opgestuurd en voorziet ze van een beoordeling. HD positie II




 

Men is daarbij zeer streng. De foto's moeten van een uitstekende kwaliteit zijn en de hond moet exact recht in de voorgeschreven posities liggen. Als de dierenarts (te vaak) foto's van onvoldoende kwaliteit instuurt, wordt zijn erkenning om foto's te maken ingetrokken. Wij zijn er trots op al 15 jaar lang ononderbroken over deze erkenning te beschikken.

De uitslag van de beoordeling van de heupen wordt gestuurd naar de Raad voor Beheer op Kynologisch gebied. Als de puppies geboren worden komt de beoordeling van de heupfoto's van de ouders op de stamboom te staan. Overigens niet bij alle rassen worden standaard heupfoto's gemaakt. Maar in de regel geldt hoe groter het ras hoe gevoeliger de honden zijn voor HD. De hond op de foto is een Japans ras de Shiba Inu. Hier zijn er in Nederland niet zo heel veel honden van. Een reden te meer om heel zorgvuldig te zijn bij de fok. Deze bazin weet heel goed met die verantwoordelijkheid om te gaan en wil ook zeker weten dat deze reu gezonde nakomelingen gaat geven.

Donderdag 21 september.

^^
                 
          Monitorbeeld met   >
                      twee wormknobbelsXantha is een poedel die al sinds de leeftijd van 3 maanden regelmatig heftig hoestte. Er was wel een klein ruisje te horen bij het beluisteren van de hartkleppen, maar erg duidelijk was dat ook niet. Eerst werd gedacht aan een lichte verkoudheid of kennelhoest, zoals dat bij honden genoemd wordt. Meestal trad na de antibiotica een kortdurende verbetering op, waarna de problemen weer terug kwamen. Xantha was verder vrolijk groeide goed. Zij was net 1 jaar geworden, maar.... bleef hoesten. Dus werd het toch wel eens tijd verder onderzoek


Bronchoscoop met videocamera Dierenkliniek de Toren

Dmv van kijkapparatuur is daarbij in de luchtpijp gekeken (bronchoscopie). Tot onze stomme verbazing bleek bij deze hond de hele luchtpijp barstenvol te zitten met een bepaald type longworm (Osleri Filaroides) ! De witte draadjes in de bult zijn de opgerolde wormen

.


Deze in Nederland zeer zeldzame parasiet kruipt onder het slijmvlies van de luchtpijp. Deze bulten veroorzaken een flinke hoestprikkel. Bij Xantha woerd de luchtpijp zelfs gedeeltelijk geblokkeerd door de vele knobbels. De wormen kun je met een wormmiddel goed bestrijden. Maar wie denkt er in eerste instantie nu aan wormen.....collega Bertwin de Jong dus ! Ere wie ere toekomt.

 

Woensdag 20 september.

Vandaag hebben we een nieuwe techniek uitgeprobeerd voor de behandeling van een kapotte kruisband in de knie. Famke is een Berner Sennen hond en was sinds 6 weken kreupel. De knie was pijnlijk en bij het testen van de stabiliteit van de knie bleek het scheenbeen naar voren te schuiven te zijn terwijl het dijbeen op zijn plek gehouden kon worden. Dit duidt op een gescheurde kruisband.

Dat is het gebroken groene bandje op de tekening van de knie .

 

 

kruisbanden
 v  v

Kruisbanden zijn 2 banden die binnen in de knie om elkaar heen gekruist verlopen. Vandaar de naam kruisband. Bij een draaiende beweging van het onderbeen ten opzichte van het bovenbeen scheuren deze banden makkelijk af. Net zoals je het loof met een draaiende beweging afscheurt van een wortel of van een biet.

Deze banden hechten lukt niet. Niet zo min als het lukt om een losgelaten knoop weer met dezelfde draadjes vast te zetten. In de loop der jaren zijn er diverse technieken uitgevonden om dit probleem op te lossen. Want als je niets doet eindigt zo'n patiënt door het voortdurende schuiven met een totaal versleten knie (artrose). Echter alle technieken hebben hun voor en nadelen. Bij een groot onderzoek in Utrecht op de faculteit der Diergeneeskunde bleek dat er weinig verschil in resultaat bestond tussen de resultaten van de diverse technieken. In ca. 85% van de gevallen loopt de hond weer redelijk tot zeer goed.

 

Maar in 15% van de gevallen is de uitkomst minder bevredigend. In bijna alle patienten ontstaat op den duur toch wat arthrose in de knie. Maar wel veel minder /geringer dan zonder operatie. Wij gebruiken in onze praktijk veel de methode volgens Flo. Hierbij worden 2 kunststofdraden buiten het gewricht om aangebracht. Deze draden lopen door een geboord gat in het scheenbeen. En daarna langs de aanhechtingsplaats van de kuitbeenspier op het scheenbeen en vangen op die manier de schuifkrachten op
Kunststof  kruisbanden

      V   V



         ^^
                krimpbusje.

 

Voorheen werd de methode vooral gebruikt bij honden die niet zwaarder waren dan 20 kg. Ook bij zwaardere honden hadden wij goede resultaten. Alleen het gevlochten hechtmateriaal is dan veel dikker en werd soms na jaren toch nog "afgestoten" of raakte geïnfecteerd. Dikker niet gevlochten materiaal is veel lastiger te knopen. Een slimme Amerikaan kwam op het idee hiervoor een soort krimpkousje te gebruiken dat na het aantrekken van de draden met een tang wordt dicht geklemd. Met deze speciale naalden en het nieuwe banddraad verliep de operatie voorspoedig.

 


 

     <---- Femke na de operatie

 


 

Dinsdag 19 september.

Met poes Mickey gaat het weer een stuk beter. De verschijnselen van de zenuwverlamming zijn weg. De ondervoet is weer wat warmer en meer roze. Ook de benauwdheid is minder. Mickey mag morgen met medicijnen weer naar huis.

Vanavond heb ik nog een lezing over vogelgeneeskunde gegeven voor de Parkietensocieteit Drenthe in het Dorpshuis in Valthe. Als je het op de kaart wilt opzoeken moet je een vergrootglas meebrengen, maar het ligt in de buurt van Emmen. Aanvankelijk was ik erg moe en had ik eigenlijk niet zo heel veel zin. Maar toen ik er eenmaal was werd het toch nog een gezellige boel. Alleen wel laat thuis.

Toen ik om 24.00 uur thuis kwam brandde het licht in de praktijk nog.  In de OK werd nog druk gewerkt aan een "kleine"operatie bij een Ierse wolfshond. Deze honden zijn niet zo zwaar maar zijn wel heel groot. Querro paste dan ook nauwelijks op de OK tafel. Er moest nog een extra tafeltje als steun onder zijn kop geplaatst worden. De hond was eerder die dag al op konsult geweest. Hij braakte nadat hij diverse textielwaren (handdoek, sokken etc) aan stukken gescheurd had en deels had opgegeten.

 De hond was toen nog levendig, hoewel op de foto al wel te zien was dat er iets vaags de darm af sloot (ileusbeeld). Omdat de hond nog zo vrolijk was en geen koorts of ernstige buikpijn had, heb ik de hond eerst een pijnstiller gegeven en een laxeermiddel om te kijken of de hond via de natuurlijke weg het textiel nog kon uitpoepen. Nadrukkelijk was de bazin gewaarschuwd dat als de hond de volgende ochtend nog braakte of meer buikpijn kreeg, zij direct aan de bel moest trekken. Dat had zij gedaan om 22.00 uur.

In een 2.5 uur durende operatie werd een flink stuk handdoek uit de darmen gehaald. Deze reep doek had de darmen opgeregen tot een kluit, zodat het voedsel er niet meer langs kon.Daarvoor moesten de darmen op een aantal plaatsen open gesneden worden. Na flink wat hechtwerk lag Querro om 01.30 uur weer in zijn hok, en de dierenartsen weer op bed. Een lange dag dus.

 

Maandag 18 september.

Poes Mickey had last van een kreupele voorpoot. De elleboog en de schouder waren wat pijnlijk. Collega van Lieshout had al röntgenfoto's van deze gewrichten gemaakt. Maar hierop waren geen grote afwijkingen te zien. Bij nogmaals nauwkeurig onderzoeken van de poot leek het ondervoetje wat verlamd en gevoelloos. Meestal ontstaan dit soort verlammingen door een afscheuring van zenuwen in het oksel gebied. Vrijwel altijd is dit dan een gevolg van een aanrijding. Mickey was echter de laatste dagen niet buiten geweest. Verder viel op dat het voetzooltje van de ene voorpoot mooi roze was en de andere wat bleek. Dit zijn aanwijzingen voor een stolsel in één van de slagaders naar de voorpoot. Door een nageltje kort af te knippen tot in het "leven" (dat bloedt normaliter behoorlijk), bleek nu dat er inderdaad nauwelijks doorbloeding in de ondervoet meer aanwezig was. Dwz.er stroomde bij Mickey geen druppel bloed uit die nagel.













Echoapparaat

Meestal ontstaan bij katten deze stolsels in het hart. Delen hiervan laten vervolgens los en drijven mee met de bloedstroom. Totdat het bloedvat bij de eindvertakkingen zo nauw wordt dat het stolsel niet verder kan. Daar sluit het stolsel dan het bloedvat volledig af. Bij oudere katten is de oorzaak vaak gelegen in een zgn. "Hypertrofische CardioMyopatie " (HCM) ofwel een hart met een extreem verdikte hartspier. In dit geval was de poes pas 3 jaar. Hetgeen wel erg jong voor deze kwaal is. Op de hart-echo bleek Mickey dan ook geen HCM te hebben maar een hartklepontsteking waardoor de hartklep bedekt was met dikke aangroeisels. tussenschot linker en rechter hartkamer 
                                            V
                         Aorta  ^
                                               < Stolsel hartklep 
                  
                              ^ 

Wijde linker harteboezem

Hiervan braken af en toe kleine stukjes van af. Bovendien was de linker hartboezem erg groot. Dit wijst erop dat de hartkleppen ook niet goed sluiten, waardoor er bij elke hartslag veel bloed terugstroomt naar de harteboezem en de longen. Het gevolg is een te hoge bloeddruk in de longen en longoedeem (vocht in/achter) de longen. Mickey is behandeld met een bloedvatverwijder, plastabletten, bloedverdunners en een zgn ACE remmer.

       Hart echo 10MHZ kat.

Daarnaast moesten er voor de hartklepontsteking ook nog antibiotica gegeven worden. Een heel regiment aan pillen en injecties helaas dus. Morgen meer .....

Vrijdag 15 september.

baarmoeder-deel  met vers ( rood) bloed
                   v




        afsnoerplaats   >





afgesnoerde deel (donker)Vanochtend kwam konijn Maggie op het afspraken spreekuur. Het konijn had drie weken geleden al jonkies gehad , maar vloeide nu weer bloed. Thuis was de moeder al bevallen van twee dode jonkies. En er waren nog wel enkele nieuwe jonge konijntjes te voelen in de baarmoeder (de voortplanting bij konijnen gaat qua snelheid inderdaad bij de konijnen af). Het moeder konijn was niet aan het verbloeden maar wel in shock. Hetgeen niet normaal is bij een gewone miskraam. Daarom werd besloten operatief in te grijpen.

 Nadat het moederkonijn een infuus had gekregen tegen de shock. Tot grote verbazing van de dierenartsen bleek de voedster (vrouwtjeskonijn) een gedraaide baarmoeder te hebben. Hierdoor worden de bloedvaten naar de baarmoeder en de jonkies afgesnoerd. De jonkies waren nog te jong (3 weken, normale draagtijd konijn 30 dagen)  en bij gebrek aan voldoende zuurstof afgestorven. Tevens werd de gehele baarmoeder verwijderd .

  (helaas waren deze kale konijntjes al dood)

 

 

 Op de foto is het moederkonijn al weer aardig wakker.

 

 

Donderdag 14 september.

^^
                   wrattenBij deze jonge herder trof ik bij een routine controle tijdens een enting deze talrijke bultjes in de bek aan. Waarschijnlijk worden ze veroorzaakt door een zgn. papilloma virus of wratten virus. Honden krijgen de wratten niet aan hun poten maar juist in de bek. Meestal verdwijnen ze na enige tijd vanzelf. Als enkele van deze wratten worden weggebrand of gekneusd gaat dit sneller.

 Dit soort infecties bij jonge honden zie je niet zo vaak. Wratten bij oudere honden zie veel vaker. maar dan juist niet in de bek maar overal op het lichaam. Deze verdwijnen niet vanzelf maar moeten worden verwijderd. Vaak komen er echter weer nieuwe voor in de plaats.

Woensdag 13 september.

^Er blijkt toch wat meer bewijs te zijn voor de kattenziekte uitbraak in Drachten. Hoewel wij gelukkig nog steeds geen geval hebben gezien meldt de Drachtster Courant dat de Rijksuniversiteit Utrecht nu toch één geval zou hebben bevestigd middels laboratorium onderzoek..

Op het spreekuur kwam nog een reu die een rare bult tussen de achterpoten had. Het bleek om een zogenaamd gesteelde tumor te gaan. Dat is een weefselwoekering die met een heel dun steltje vastzit aan de ondergrond (huid/spieren). Door deze steel lopen de bloedvaten die voor voeding van de tumorcellen zorgen. De tumorcellen kun je in zo'n geval meestal makkelijk doodmaken door een touwtje (ligatuur) strak om de steel te knopen. Hierdoor snoer je de bloedvaten dicht en sterven de tumorcellen af. Na het afbinden van de tumorstel valt de tumorbult er na ca. 8-10 dagen er vanzelf af. Dat kan de baas beter niet op eigen houtje doen want je moet natuurlijk wel eerst zeker weten dat het niet iets anders is.

Dinsdag 12 september.

Vanmiddag zijn we 3.5 uur bezig geweest om alle fracturen (breuken) van Gijs , de aangereden kat van gisteren te repareren. Een echte monsteroperatie die bovendien gezien de lange duur nogal wat extra eisen stelt aan de anesthesie en de narcose bewaking. Met het nodige ijzerwerk en diverse technieken zijn de fracturen weer aan elkaar gezet. Op de foto zijn de botstukken weer op hun plaats gezet en vastgemaakt. Een deel van de pennen zal later weer moeten worden verwijderd. De knie en hak zullen waarschijnlijk wel weer goed komen is de verwachting. Maar met een afgebroken heupkop bij zo'n jonge kat is het altijd weer even afwachten

 

 

Gijs na de operatie met de beide poten in verband.

.


Maandag 11 september.

Tijdens het wekelijks werkoverleg werd door een collega vastgesteld dat we de laatste tijd wat minder botbreuken hadden als normaal. Dat had ie niet moeten zeggen !. Prompt kreeg ik vanavond in de dienst een aangereden kat binnen. Tijdens het onderzoek bleek dat "Gijs" maar liefst VIER botbreuken had. Eén in de knie, één in de hak, de heupkop van het dijbeen en de "trochanter major", een uitsteeksel aan het uiteinde van het dijbeen. Een leuk klusje voor morgen dus.


 

Vrijdag 8 september.

Het is bij honden nog niet zo eenvoudig om een zwangerschap vast te stellen. Urineonderzoeken om drachtigheid (zwangerschap) aan te tonen zijn nog niet echt betrouwbaar. Bij kleine hondjes kun je het vaak wel voelen door de buikwand heen. Maar dan moet het dier wel ca 6- 7 weken drachtig zijn. De draagtijd van een hond is ca. 9 weken. Bij grote nesten is de draagtijd meestal wat korter (58 dagen). Bij kleinere nesten meestal wat langer (63-65 dagen).

Tegenwoordig is de drachtigheid al op 3 weken vast te stellen met een echoapparaat. Tevens kan de baas dan al een indruk krijgen hoe groot het ongeveer nest zal worden. De procedure is ongeveer net als bij mensen. Het apparaat is wel duur (fl 35.000,=) maar biedt ook veel mogelijkheden voor andere onderzoeken. Helaas was deze hond niet drachtig, dus geen mooie plaatje van puppies op de echo. Die houdt U nog tegoed. De baas was wel blij dat de hond "leeg"was. Het betrof namelijk een "ongelukje"

Woensdag 6 september.
Deze "Turbo muis" met zijn grote oren is een chinchilla. Deze dieren zijn zeer grappige en actieve huisdieren. Ze leven van plantenvoer en eten speciale Chinchilla korrel. Alleen had deze chinchilla een stuk gordijnkoord te pakken gekregen en opgegeten. Het resultaat was een geweldige buikpijn. Omdat het diertje dinsdagavond om 23.45 uur bij binnenkomst gilde van de pijn en af en toe voor "pampus" lag , heb ik hem maar een nachtje ter observatie gehouden. Na laxeren met paraffine en een pijnstillende injectie knapte de chinchilla snel op. Gelukkig heeft het vrolijke diertje geen blijvende schade hieraan overgehouden. De volgende ochtend ging "turbo" toen het baasje hem kwam ophalen al weer "full speed" door het hok.

Dinsdag 5 september.

Ik had gisteren beloofd nog even een follow-up foto van Ayla te maken. Vandaag was de baas van de Labrador nog even op de praktijk. Hij was zo attent geweest  om ook de hond nog even mee te nemen. Ik had verteld hem verteld dat Ayla in mijn dagboek stond en dat ik beloofd had een 2e normale foto te plaatsen. Dus bij deze hartelijk dank aan de baas die zo sportief was hiervoor speciaal nog speciaal even met de Labrador terug te komen. Ayla zag er bijna al weer 100% normaal uit. Een hele opluchting voor baas en hond.

En voor de dierenarts natuurlijk een "spectaculair" goed resultaat binnen 24 uur !

 

Maandag 4 september.

Vanavond na het spreekuur kreeg ik nog een telefoontje van de eigenaar van Ayla, een jonge gele Labrador Golden Retriever. De hond had plotseling een dikke kop gekregen met veel jeuk. De ogen van de hond zaten bijna helemaal dicht gedrukt door de zwelling. Een jonge trotse Golden Retriever kop was in een half uur veranderd in een lachwekkend nijlpaardenhoofd. Ayla kon haast niet meer tussen de gezwollen oogleden meer door kijken. De de lippen waren wel 2-3 cm dik. Deze symptomen duiden op een acute allergie. De oorzaak is echter vaak onduidelijk. Soms spelen planten , insecten of zelfs vaccinaties een rol. Hoewel zeer opvallend en lachwekkend (maar niet voor de hond), zijn de symptomen door de jeuk voor de hond erg lastig maar verder betrekkelijk onschuldig.

Na een injectie met en zgn. Antihistaminicum en wat Dexamethason zullen de verschijnselen snel afzakken. Morgen heeft Ayla weer een normale kop. De baas zou dan ook nog even langskomen voor iets anders. Als ik de kans krijg maak ik dan nog even ter vergelijking een foto van Ayla's kop zoals die normaal is .