Dagboek van een dierenarts: December 2004

 meldt U aan voor de dagboek mailinglijst.

Archief:

Woensdag 5 Januari.
Allereerst natuurlijk worden alle trouwe dagboekbezoekers een voorspoedig 2005 gewenst. De eerste dagen van het nieuwe jaar zijn voor een dierenarts met een eigen kliniek vaak erg saai. Ik had nooit gedacht dat het runnen van een dierenkliniek met zoveel papierwerk gepaard zou gaan. En ....het lijkt elk jaar meer te worden. Dat is vervelend natuurlijk want je bent uiteindelijk dierenarts geworden om zieke dieren beter te maken en niet om vooral papierwerk te gaan doen.
                                                                                     De administratie ruimte van onze dierenkliniek..

Maar in deze periode van het jaar ziek ik echter maar weinig zieke dieren omdat er eerst allerlei administratieve zaken geregeld moeten worden. Allereerst moet er gebalanst worden: dat wil zeggen vanwege de Fiscus moeten alle goederen die verkocht kunnen worden geteld worden en tegen inkoopwaarde op een lijst gezet worden. Een vervelend en ook saai werkje voor de assistentes. Ga maar eens tellen hoeveel pillen er nog in een aangebroken 1000stuks verpakking zitten.

Verder komen er rond de jaarwisseling altijd stapels prijslijsten binnen van medicijnen etc. Als die prijswijzigingen moeten ook doorgevoerd worden. Ook veranderen de salarissen van de assistentes en dierenartsen per 1e januari altijd. Dus ook dat moet helaas voor U noodgedwongen in de prijzen verwerkt worden. Daarnaast moet de boekhouding van het vorige jaar afgewerkt worden. Kortom: een weekje met veel te veel bureauwerk. Ik zal blij zijn als alles weer gewoon is en ik weer kan doen waarom ik dierenarts ben geworden: nl. zieke dieren beter maken.

Vrijdag 7 Januari.
Vandaag kwam de filmploeg voor SBS serie over dierenartsen nog even langs voor wat aanvullende film-shots. Ze vielen met de neus in de boter want er was tegelijk iemand met een zieke wurgslang (python) van wel 4 meter en bijna 40kg zwaar!. Door alle commotie met die filmploeg ben ik natuurlijk- oen die ik ben- vergeten foto's te maken voor het dagboek!.

De serie wordt begin februari eerst uitgezonden op TV Fryslan en een maand later op SBS-6. Er worden bezoeken van baasjes met zieke dieren gefilmd die gedurende hun bezoek, evt. operatie/onderzoek en tijdens hun herstel thuis worden vervolgd.

Donderdag 13 Januari.
Met de poot van Boefje uit het Dagboek van December is het niet goed afgelopen. De kogel heeft de bloedvoorziening verstoord en de poes kreeg een soort wonddystrofie: een week na de operatie zwelde de ondervoet enorm op en bleef ca. 10 dagen dik. Met warme en koude wisselbaden is geprobeerd de doorbloeding van de ondervoet te verbeteren. Vandaag moest echter geconstateerd worden dat de ondervoet toch aan het afsterven was. Morgen zal helaas de poot geamputeerd moeten worden.

Dinsdag 18 Januari.
Deze maand heb ik al diverse leguanen binnen gekregen met ernstig kalkgebrek. Op de foto hiernaat is "Co" te zien. Dit komt door een langdurige voeding met groenvoer. Dit bevat te weinig kalk. Soms geeft men ook geen of te weinig vitamine D3 erbij. Een andere keer geeft men er wel extra vitamine D3 bij maar omdat de voeding veel te weinig calcium bevat werkt een hoge dosis vitamine D3 averechts: het verergerd de symtomen juist. In plaats van vit.D3 geven kan men ook een UV lamp boven de dieren hangen zodat de VitD3 in de huid aangemaakt kan worden. Echter ook dan moet er voldoende kalk gegeven worden.

De verschijnselen van kalkgebrek zijn: minder eten en minder bewegen. Soms ontstaan er ernstige woekeringen aan het bot van de achterpoten waardoor de bespiering van het dier meer op een pofbroek gaat lijken. Uiteindelijk is er zo weinig kalk in het lichaam dat ook de spieren niet goed meer werken en de dieren verlamd raken. Bij jonge dieren zie ik nog wel eens botbreuken en ook een gebroken of misvormde rug wordt vaak veroorzaakt door chronisch kalkgebrek.

Merkwaardig genoeg krijgen veel van dit soort dieren ook nog kalk/vitatminepreparaten. Deze zijn kennelijk niet voldoende. Bij twijfel neem ik altijd een bloedmonster. Dat is bij leguanen prima te doen alleen moet je wel oppassen voor de vlijmscherpe nagels. Bloedafname vindt plaats uit de staart of uit een ader die onderhuids precies over het midden van de buik loopt. Soms is het lastig de ader te vinden en dan spoor ik de ader(s) op met de kleuren doppler echo. Het calciumgehalte van de leguaan zit normaal grofweg tussen de 2-3 mmol/l. Bij deze leguaan was dat 0.99 mmol. Het fosfaatgehalte zit gekoppeld aan het calcium omdat de niveau's van beiden worden geregeld door hetzelfde hormoon: het paraathormoon. Normaal zit het fosfaat gehalte ruwweg tussen de 0.5 en 1.5 mmol/l en deze leguaan had 4.6 mmol.

De leguaan gaat nu gedwangvoederd worden via een maagsonde en het voer wordt aangevuld met melkzure kalk (Calcium lactas). Deze kalkvorm smaakt niet vies en lost goed op in water of voedsel. Via het bloedonderzoek kan het effect van de therapie gevolgd worden. Ook heeft Co een vitamine D3 injectie gekregen.

Woensdag 26 Januari
Als mensen in een rolstoel geraken is dat zeker niet leuk, maar men kan nog veel zaken zelf blijven doen. Bij dieren is dat veel lastiger. Ze vallen makkelijk in het eigen ontlasting of urine, en til maar eens 5 keer per dag een Duitse herder naar buiten en weer naar binnen. Vroeger betekende niet meer kunnen lopen vanwege een verlamming aan de achterpoten of slechte heupen vaal euthanasie. Maar dat hoeft niet. Bij een gemotiveerde eigenaar en een beetje slimme hond is er met een karretje nog een prima leven voor een hond mogelijk.

Met de voorpoten kan de hond nog heel hard lopen en zelfs met een bal spelen. Zo te zien heeft de hond ook nog steeds veel plezier in zijn leven.

Dinsdag 1 Februari.
Inmiddels zijn de uitzendingen over het wel en wee van de dieren in onze kliniek gestart op TV Fryslan gestart. Dinsdag om 19.40, 20.00 en 21.35 etc. Zelf ben ik er wel tevreden over en we krijgen ook hele veel positieve reacties.

Woensdag 8 Februari.
Droopey is een hele leuke hond, alleen heeft hij zo'n jeuk en van die rare plekken op zijn pootjes. Het lijkt net of hij de avondvierdaagse heeft gelopen: allemaal op blaren lijkende wonden óp en net boven de zoolkussentjes. Tevens had Droopey plekken op zijn balzak, rond zijn anus en in de ooghoeken. De reu had ook plekken aan zijn lippen die in eerste instantie leken op een lipplooiontsteking. Maar bij nadere inspectie liepen de ontstekingen daarvoor toch te ver door naar voren toe. Lipplooiontstekingen worden veroorzaak door speekels wat uit de mond loopt in in huisplooien in de mondhoek de huid week én vatbaar voor ontstekingen maakt.

Dit beeld (ontstekingen op de overgang van huid naar slijmvlies en/of huid naar eeltplekken noemen we Pemfigus (of ook wel Pemphigus). Dermatologen (huid(dieren)artsen) onderscheiden daar dan nog weer verschillende categorien in : Pemfigus Vulgaris of Pemphigus Foliaceus of Bulleus Pemphigoid. Het verhaal van Droopy lijkt het meest op de laatste vorm. Wat is er aan de hand? De cellen van de opperhuid worden als ze nog jong zijn bij elkaar gehouden een eiwit dat een soort kit tussen de cellen vormt.

 

Om de één of andere onbekende reden raakt het afweer systeem in de war en gaat het extra afweerstoffen aanmaken tegen deze kit-eiwitten. Het resultaat is een ontstekingsreactie in de onderste delen van de opperhuid. Hierdoor ontstaan er blaren en laat de huid los. Deze aandoening is chronisch en moet met afweer onderdrukkende middelen (dexamethason, prednisolon of azothioprine) worden behandeld. Eigenlijk is het net een afstotingsreactie van een getransplanteerde (vreemde) nier of hart. Alleen is het afweersysteem zo in de war dat het zijn eigen huidcelkit als vreemd voorwerp gaat afstoten. Met 10 dagen gaan we bekijken of de therapie is aangeslagen of dat er nog zwaarder geschut gebruikt moet gaan worden.

Vrijdag 11 Februari.

De crocusvakantie begint hier in het Noorden. De dierenarts gaat er een paar daagjes met de kinderen tussenuit om te skiën. Na de 20e kunnen jullie weer nieuwe aanvullingen in het dagboek verwachten. De poes op de foto links lijkt me al uit te zwaaien. Blij dat hij als patient weer even rust krijgt. Helaas voor de kat: de dierenartsen Gerda van der Vaart en Gerrit-Jan Polman werken gewoon door. Dus de volgende controle komt er al weer aan poes!

Wel vrolijk hé, zo'n verband met Smiley's. Dat is nieuw en poes is een gewillig model om het te tonen.

 

Deze pagina's worden vaak 's avonds laat nog gemaakt na een lange werkdag. Derhalve kunnen de laatste bijdragen nog storende typefouten bevatten. Deze zullen bij de volgende gelegenheid zo snel mogelijk gecorrigeerd worden.